個人檔案~Oh ~ Spiral ~相片部落格清單 工具 說明
3月16日

Bye nior...ความรู้สึกดีๆยังคงเดิม

สวัสดีวันศุกร์ที่ 16 มีนา

เมื่อคืนก็เป็นวันที่สำคัญวันนึงแหละ

เพราะเป็นวันที่มีงาน Bye Nior  A1

จัดที่โรงแรม รอยัลเบญจา

แต่วันนี้ ช้านก้อต้องออกจากบ้านตั้งแต่ เที่ยง

เพราะว่าต้องมาซ้อมการแสดงก่อง

แบบเจ๋งมะ  ซ้อมตอนวันจริงเรยอิๆ

ก้อมาถึงงานตอน ทุ่มนึง พอดี แต่ปรากฎว่าเรามาแทบจาเป็นคนแรกๆเลย 55+

ส่วนใหญ่เค้าก้อแต่งตัวกันชิวมากๆ...เรย เลยดูว่าช้าน

แอบมาผิดงานมั้ยน้า555+..

พี่ทอปก้อใส่ชุดทำงานซะเรยอิๆ....

การแสดงของปี1 ก้อเป็นละครเพลง...555+...ม่ายรุว่า พี่ๆจาดูออกมั้ยอ่ะ

แต่ก้อขำๆ อ่ะ....เข้ามาเต้นมั่วเรยอิๆ..

แล้วก้อตบท้ายด้วยเพลง ขอให้ช่วงเวลาดีๆอยู่กับเราไปนานๆได้ไหม

เราร้องเองแหละ....นึกว่าจาร้องไม่ไหวแล้น

เพราะว่าเป็นหวัดเจ็บคอมากๆเรย...แต่ก้อผ่านไปด้ายด้วยดี

การแสดงก้อฮามาก โดยเฉพาะพี่โล่อ่ะ...

ม่ายเชื่อว่าพี่จาทำด้าย...เป็นทั้ง พิเรน และทาทา เรยทีเดว

และพี่โล่ก้อร้องเพลง...คงเดิม..

ชอบมากๆ อ่ะ มันซึ้งมากๆเรยแหละ...

 

และสุดท้าย ก็จบด้วยการที่เราจุดเทียนและก้อไปบายศรีพี่ๆ

ที่จริงเราก้ออยากจะพูดอะไรมากมายที่อยากจะบอกพี่ๆ

ทั้งพี่ระเหิดและก้อพี่ๆที่เราบายศรีด้วย

แต่พอถึงเวลานั้นจริงๆ มันกลับพูดไม่ออก

ไม่รู้จะพูดอะไร...มันรู้สึกตื้นตันยังไงบอกไม่ถูกอ่ะ

มันไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกไป

เรากลัวที่จะร้องไห้อ่ะ...ไม่รู้สิม่ายอยากจะร้องไห้อ่ะ...

แต่เราหวังว่าพี่ๆ จะเข้าใจความรู้สึกเรามั้ง...

วันนั้นก้อผ่านไปด้ายด้วยดี

ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ดีๆ

และเราก้อจะเก็บความรู้สึกดีๆ

ของ 1 ปีนี้ ที่ผ่านมา......เราสัญญา

 

 

 

หวังว่า เราจะได้เจอกันใหม่เหมือนที่พี่ทอปพูดจริงๆนะ

สัญญาแล้วนะ....ว่าจะกลับมาเจอกันใหม่

อย่าทำงานเพลิน...จนลืมน้องๆล่ะ

ลืมได้ลง...โกดจิงๆด้วย...อิๆ...

และก้อ.....ขอบคุงที่ยังเปนห่วงน้า...

อุดส่าโทรมา ตอนเที่ยงคืน....เกือบสลบไปและ...

เพราะว่าไม่สบายอ่ะ โทรมจัดเรย....

และเราก้อจะเก็บความรู้สึก...ดีๆ

เก็บช่วงเวลาดีๆเหล่านั้นไว้ในความทรงจำของเรา

อย่างที่เราสัญญากันไว้....ไม่ลืมสัญญาแน่นอน...

..................................................................................

..........สิ่งที่ฉันนท่องจำขึ้นใจและฉันไม่อาจลืม 
นั่นคือเราจะยังมีกันจะไม่มีวันปันใจให้ใคร 
จะมีฉันคนเดียวเท่านั้นจะนอนจะฝันถึงกันเรื่อยไป 
จะรอคอยคืนวันเวลา จะนานจะช้าต้องเจอกันใหม่
ทุกอย่างจะยังคงเดิมต่อไปจะไม่มีวันเปลี่ยน………..
3月3日

Final...วันสุดท้ายก็มาถึง..

สวัสดีวันที่ 2 มีนาคม
 
การสอบปลายภาคกำลังจาผ่านพ้นไป...
แม้ว่าจาเหลืออีก 1 ตัว
แต่ก้อเหมือนกับสอบเสร็จแล้วเลยอ่ะ..555+
 
เราว่า สอบปลายภาคครั้งนี้เหนื่อยกว่าทุกๆครั้งเลยอ่ะ...
ม่ายรุสิ....แต่แบบ ม่ายเคยอ่านหนังสือบ้าบอรายเยอะอย่างนี้เลยอ่ะ
ให้ตายเถอะ...
แต่ก้อเป็น ไฟนอลที่รุสึกดีเลยแหละ..555+
รุสึกว่ามีอะไรม่ายคาดคิดเยอะแยะ จนเรางงงวยไปหมด..555+
 
เริ่มที่อินโทรทูลอ...ก้อโอเคอ่ะนะ...อิๆ...
เปิดหนังสือทำไมเค้าออกง่ายจังแต่ดูท่าจาผิดมากกว่า ปิดหนังสือนะ 55+
 
MGT ....ตายไปพร้อมดีแทคเรยไปชิ่วๆ...เชอะ...ยากว่ะ
อังกิด....เห้อ รอดูผลจับสลากชิงโชคเกรดเอของ ผอ.คูลี่ละกานนะ..555+
บัญชี...อันนี้...ทำช้านเกือบตาย...เป็นคนเนิดไป 3 วันเลยทีเดว..55+
อีคอน หลอ...ยากอ่า ทำกราฟผิดด้วย....แย่จัง....
 
เห้อ แต่มันก้อผ่านมาหมด...แล้ว ช่างมันเถอะ
แต่เราก้อแอบรุสึกดี...แอบม่ายอยากผ่านช่วงไฟนอลไปเลย..
แต่โดยรวมแล้วผ่านๆมันไปเถอะ...กรูเหนื่อย...
 
พอสอบอีคอนเส็ดก้อเดินชอป โบนันซ่า...
กินไอติมที่เพื่อนหะมูเลี้ยง เย่ๆ...HBD อีกรอบนะจ๊ะ...
แล้วก้อร้องเกะ..หุๆ....
 
แล้ววันนี้....
ตอนแรกตื่นมาด้วยความเซง...
ทำรายงานแมน...เห้อน่าเบื่อมากๆๆ....
แต่แล้ว...อิๆ...ก้อด้ายไปเจเจสมใจอยากจนด้าย
เพิ่งเคยเดินเจเจ ตอนบ่ายแก่ๆ จนยันเย็น..อิๆ..
ก้อด้ายสร้อย...หมดไป 500 ก่าบาทแหนะ...แฟบเลยช้าน
เต้...ก้อชอปเก่งด้ายอีก....วันพุ่งนี้จาไปอีก..
ช้านหลอขอบายและ...ทั้งงบและ สังขาร..
แต่พอเดิน เจเจ เส็ดก้อ...ไปกินหมูกระทะที่ปลาทองต่อ...
ช่างคนละโยชน์เลยช่ายมะ..555+
...............................................
แต่สิ่งที่น่าใจหายสำหรับตอนนี้คือ
ในที่สุด....พี่ทอปก้อเรียนจบแล้วอ่ะ
ในที่สุดเราก้อคงม่ายด้ายเหนพี่ทอปมาคณะ..
มากรุ๊บเพื่อมาเรียนหนังสืออีกแล้วอ่ะ
เห้อ วันเวลามันช่างผ่านไปรวดเร็วจิงๆ..
ต่อไป เราก้อคงม่ายต้องมานั่งรอเวลาที่พี่เค้าเลิกเรียน
ไม่มีพี่เค้ามานั่งอ่านหนังสือที่บีบีเออีกแล้ว
ไม่เหนพี่เค้านั่งกินข้าวที่ตึกมหิตอีกแล้ว
เราคงม่ายด้ายนั่งคุยกะพี่เค้าที่กรุ๊บอีกแล้ว
เราคงม่ายเหนพี่ทอปเล่นบาสที่สนามบาสคณะบ่อยๆอีกแล้ว
เราคงม่ายด้ายเชียร์พี่เค้าเวลาเล่นบาส
ไม่ได้กรี๊ดเมื่อพี่เค้าชูทลูกลงอีกแล้ว
และอีกหลายๆสิ่งหลายๆอย่าง
ที่เราคงจะไม่ได้ทำอะไรให้พี่ทอปและคนอื่นอีกแล้ว
ต่อไปคณะสำหรับเรามันคงเงียบเหงาน่าดู
มันคงไม่รู้สึกดีเหมือนเดิม
เหมือนเมื่อวันวานที่ยังมีพี่ทอปอยู่ได้อีกแล้ว
ไม่อยากจะใช้คำว่าลาเลยใช่มั้ยล่ะ
เพราะว่าเรายังคิดอยู่เสมอว่า..
ยังไง พี่เค้าคงจาไม่จากเราไปเลยช่ายมะ
เราน่าจะยังได้เจอกันอีก..
ถึงแม้ มันจะไม่ได้เจอกันบ่อยๆเหมือนแต่ก่อน..
แต่เราก้อจะคิดถึงพี่เค้าเสมอจิงมะ TFC อิๆ..
เราก้อขอจบด้วยเพลง..ยินดีที่ได้รู้จัก..
เพราะเรายินดีและดีใจที่ได้รู้จักพี่ชายสุดเลิฟอย่างพี่ทอปจริงๆ...
 
......หมดเวลาแล้ว...
ฉันรู้ฉันเข้าใจ...
ไม่มีเธอแล้ว...
ฉันอาจจะต้องเหงาใจ..
อาจจะเดียวดาย..ไม่ดีเหมือนเดิม
อย่างตอนที่ฉันมีเธอ..
อาจไม่มีใคร...คนอื่นมาแทนที่เธอ...
ก็ไม่เสียใจ.....
......................................................................
ปล.1
เพื่อนหะมู....การกินข้าวเหนียวม่ายทำให้ท้องอืดหรอกนะ
5555+....
 
ปล.2
ได้ทุนแล้วอย่าไปเลยนะใจหายว่ะ...
ม่ายชอบเจอการจากลาติดๆกันเลยอ่ะ...
แย่จัง...
 
ปล.3
เบื่ออ่ะ...รายงานแมนยังรอคอยให้ช้านทำให้เส็ดอยู่
 
ปล.4
สุดท้ายก็คือเพื่อนกัน...จิงๆ..นะ
แม่หมอ ม่ายเหนแม่นเลย ห้ายตายเถอะ...
...ใจหายไปเลย...หายไปในอากาศ..55+...